مشخصات پژوهش


عنوان پژوهش: جهانی سازی و منطقه گرایی در معماری معاصر: تعامل یا تقابل

نوع پژوهش: مقاله چاپ‌‌شده

کلیدواژه‌ها: جهانی سازی، منطقه گرایی، تعامل جهانی–منطقه ای، معماری پیوندی

پژوهشگران: قادر بایزیدی، ایرج اعتصام، فرح حبیب، مصطفی مختاباد امرئی

چکیده


جهانی سازی فرایندی پیچیده و چند وجهی است که فشردگی فزایندة زمان و مکان، افزایش آگاهی جهانی، تقویت و سرعت بخشی تعاملات بین فرهنگی را سبب شده و تا حدودی همسانی و همگونی را تداعی می کند. منطقه گرایی دیدگاهی تحلیلی و انتقادی است که بر حفظ ويژگي‌ها و خصوصيات خاص مكان و برجسته نمودن تفاوتها، تأكيد دارد. مقاله پيش روي مي کوشد تا از رهگذر بررسي و مطالعه دو فرايند جهاني سازی و رویکردهای نوين منطقه گرايي، نوع رابطه ميان اين دو فرايند را در حوزة معماری مورد کنکاش قرار دهد. روش تحقیق در این نوشتار بر مبنای روش تحلیلی– توصیفی است و از شیوه ی اسنادی استفاده شده است. نتایج مطالعات حاکی از آن است که درون مایة چند وجهی جهانی سازی نشان از وجود نوعی همزمانی روندهای همگون ساز و ناهمگون ساز در ماهیت این فرایند دارد به نحوی که تنوع، کثرت گرایی و ناهمگنی را به رسمیت شناخته و زمینه را برای بروز هویت ها و ارزشهای خاص فرهنگی و معماری فراهم می کند، از این رو مابین جهانی سازی و منطقه گرایی، تعامل و رابطه ای دو سویه در جریان است. مفاهیمی نظیر درک دیگری، آمیختگی و همزیستی، احیای ارزشهای محلی، ترکیب جهانی- منطقه ای و معماری پیوندی در رویکرد تعاملی بین پدیده های مذکور ریشه دارند.