نظامنامه جامع

مقدمه

 

دانش و تفکر جزء لاینفک و ذاتی آدمی بوده و در اعصار مختلف زندگی بشر، عالمان و متفکران نقش اصلی و محوری را در تکامل مادی و فرهنگی جوامع داشته­اند؛ فراز و فرود تمدن­ها، پویائی و یا انحطاط فرهنگ­ها و حتی کارآمدی یا فساد نظام­های سیاسی و اجتماعی نسبتی مستقیم با تفکرات، نگرش­ها و نظریه­های اجتماعی و سیاسی اندیشمندان هر دوره داشته است.

 در دنیای معاصر سرعت شگفت انگیز تحولات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی و پیچیده­تر شدن ساختار جوامع و شکل­گیری نیازهای متنوع فردی و اجتماعی از یک سو و از طرف دیگر پیدایش فنآوری­های نوین و ابزارهای ارتباطی جدید و سیطره مستقیم و یا غیر مستقیم رسانه­ها بر شئون مختلف زندگی بشر، تأثیر اصحاب دانش و فنآوری را در دگرگونی­ها و جهت­گیری جوامع بیش از پیش نمایان ساخته است.

 فرهنگ و تمدن ایرانی پس از چند دوره درخشش تاریخی در سالیان اخیر به دلایل متعدد که عمده­ترین آنها رژیم­های سیاسی نالایق و سیطره استعمار و استثمارگران بود؛ از روند توسعه علم و فنآوری در جهان عقب افتاد و نقش عالمان و متفکران در تعیین سیاستهای ملی در حوزه­های مختلف به کمترین حد ممکن رسید.

 پیروزی انقلاب اسلامی پایانی براین روند تلخ و نامبارک بود و تغییرات بنیادین در نظام سیاسی و فرهنگی کشور بار دیگر دریچه­هایی از امید به روی اصحاب اندیشه، دانش و تخصص در جهت ایفای نقشی سرنوشت­ساز گشود. در طول سه دهه پس از انقلاب حضور مؤثر و با نشاط اساتید دانشگاه، دانشجویان پرتلاش و جوانان متخصص و متعهد، تحولی بزرگ و پیشرفتی شگرف در حوزه­های مختلف علمی، فرهنگی، آموزشی، رفاهی و اقصادی به ویژه در مناطق محروم کشور ایجاد کرد.

 با این همه واقعیت مسلم آن است که در این مدت از همه پتانسیل و ظرفیت­های علمی، تخصصی و تئوری­های کاربردی و عملیاتی دانشگاهها و دانشگاهیان کشور استفاده نشده است. دلایل این امر هرچه باشد موجه و طبیعی یا غیر قابل توجیه، پیامدهای منفی و تلخی داشته است که برخی از آنها عبارتند از:‌

 تعدادی از اساتید توانمند و متخصص که همواره دلی پر درد و دغدغه­ای دیرین برای پیشرفت و تعالی ایران زمین دارند و با درک خدمت بزرگی که انقلاب اسلامی در تأمین استقلال کشور در حوزه­های مختلف به مردم ایران نموده است دلبستگی و تعهدی به نظام اسلامی نیز دارند به این احساس برسند که به دانش و نظریه­های علمی آنان در تصمیم­سازی و تصمیم­گیری مسئولان و مدیران کشور توجهی نمی­شود و در نتیجه این عالمان دلسوز و پر دغدغه رؤیای خدمت به کشور و ایجاد تحول در حوزه­های مختلف را دست­نیافتنی بپندارند و در قبال مشکلات و نیازهای علمی ایران در حال توسعه سکوت و انزوا اختیار نمایند.

 نشاط علمی و فضای پر تحرک در دانشگاهها و مراکز علمی کشور کمرنگ و کم رونق شده و تعلیم و تعلم ترجمه­ای و رفع تکلیفی، سایه­ای سنگین بر فضای ابتکار، خلاقیت، نوآوری و نظریه­پردازی در میان اساتید و دانشجویان بیاندازد.

 در غیاب نظریه­ها و راهکارهای علمی و بومی، متولیان تصمیم­گیری و اجرایی کشور دور باطلی و پرهزینه­ای از آزمون و خطا برای پیشبرد امور کشور انتخاب کنند و یا در بهترین حالت در دامن نظریه­های غیر بومی و ناکارآمد غربی که با فضای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ایران هیچ سازگاری و تناسبی ندارند افتاده و عملاً نتوانند آنگونه که انتظار می­رود پیشرفت و توسعه کشور را رقم زده و تضمین نمایند.

 نامه جمعی از نخبگان حوزوی و دانشگاهی به مقام معظم رهبری و پاسخ جامع، راهگشا و مسئولیت­آفرین ایشان به این نامه فضای جدید در عرصه علم و تولید نظریه­های علمی بومی گشود و جامعه علمی کشور اعم از اساتید، دانشجویان، پژوهشگران و مسئولان مراکز علمی و پژوهشی کشور با درک مسئولیت سنگین خویش و در لبیک به فراخوان رهبر حکیم و فرزانه انقلاب در خصوص نهضت تولید علم و جنبش نرم افزاری، حرکت ملی و پرنشاط را آغاز کردند.

 نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها نیز علاوه بر توجه جدی و اهتمام به انجام مسئولیت­های خود در این حوزه در همه دفاتر نهاد و بخشها و معاونت­های ستادی، جهت انسجام فعالیت­های ویژه استادان و بهره­گیری از نظریه­ها و راهکارهای علمی و عملیاتی آنان در مدیریت کلان کشور «مرکز هم اندیشی استادان و نخبگان دانشگاهی» را در جایگاه یکی از معاونت­های ستادی نهاد و تحت اشراف مستقیم ریاست نهاد تأسیس نمود.

 این مرکز از بدو تأسیس تاکنون از مشورت و هم‌اندیشی اساتید ارجمند و نخبگان دانشگاهی در مسیر ارزیابی ظرفیت‌ها و کاستی‌های فرآیند هم‌اندیشی و همچنین نحوه و میزان ورود در عرصه‌های علمی و فرهنگی دانشگاه‌ها بهره مند بوده‌است.

 تشکیل شورای عالی هم‌اندیشی با همکاری صمیمانه وزارت علوم تحقیقات و فنآوری، بهداشت درمان و آموزش پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، حوزه علمیه قم، دفتر همکاری حوزه و دانشگاه، جهاد دانشگاهی و بسیج اساتید، و تشکیل شوراهای هم‌اندیشی دانشگاه‌ها از اولویت‌های جدی این مرکز بوده است. طبیعتاً غنابخشی هرچه بیشتر، تخصصی‌تر و راهبردی‌تر کردن محافل هم‌اندیشی و همچنین تشکیل کرسی‌های نقد و مناظره، آزاداندیشی و نظریه‌پردازی جزء اولویت‌های دیگر این مجموعه است که مجدانه در حال پیگیری است و مرکز هم‌اندیشی در این مسیر دست تمامی اساتید و نخبگان را به گرمی می‌فشارد.

 آنچه در پی می­آید «نظام­نامه برگزاری نشست­های هم اندیشی» است که با هدف تعریف دقیق و روشن ساختن ابعاد هم اندیشی و پیشنهاد فهرستی از موضوعات در حوزه­های مختلف در دو بخش عمومی و تخصصی تدوین شده است. همچنین در بخشی از کتابچه حاضر آئین­نامه­ای جهت برگزاری بهتر و سامانمند نشست­ها آمده است که امیدواریم مورد استفاده دبیران محترم دفاتر هم اندیشی قرار گیرد.

 و در آخرین بخش با هدف استفاده بهتر و بیشتر از مباحث نشست­های هم اندیشی مطالبی در خصوص شاخص­های کمی و کیفی و چگونگی تهیه و ارسال محصولات نشست­ها به مرکز هم اندیشی ذکر گردیده است. انتظار می­رود دبیران محترم هم اندیشی نیز ما را از پیشنهادات و نظرات راهگشای خود بهره­مند نمایند.

 والحمدلله رب العالمین

 شهریورماه ۱۳۸۶

 آئین­ نامه اجرایی نشست‌های هم‌اندیشی دانشگاه‌ها:

 ماده (۱): تعریف:

 هم‌اندیشی: جلسه‌ای است که درآن صاحبنظران، استادان و نخبگان حوزوی و دانشگاهی پیرامون موضوعی مشخص در حوزه مسائل، نیازها یا معضلات اجتماعی، علمی و آموزشی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی به بحث وگفتگو پرداخته و تلاش می­کنند به راهکاهای علمی و عملیاتی در حوزه موضوع نشست دست یابند، بگونه­ای که راهکارهای بدست آمده برای مسئولان و برنامه­ریزان نهادها، دستگاهها و سازمانهای مرتبط با موضوع مفید بوده و گره­گشای مسائل و معضلات آنان باشد.

 تذکر(۱): بنابراین؛

 الف) دعوت از یک سخنران بیرون از دانشگاه و دعوت استادان بر گوش فرادادن به سخنان او هم اندیشی محسوب نمی­شود.

 ب) برگزاری کلاس­ها،‌ جلسات تبلیغی، تفاسیر قرآن، بیان احکام، موعظه و منبر، هم اندیشی محسوب نمی­شود.

 ج) هم اندیشی، پیش تأمل و پیش مطالعه و پژوهش همه و یا اکثر اهل نشست به مدت قابل توجهی قبل از نشست و بیان نظر یا سخنرانی کوتاه توسط یک یا دو نفر و اظهار نظر افراد حاضر درباره آن موضوع، جمع­بندی و اصلاح نظرات و در نهایت نتیجه­گیری از مباحث و راهکارهای ارائه شده می­باشد.

 

تذکر(۲): همانگونه که در تعریف هم اندیشی مستتر است موضوع این نشست­ها ناظر به مسائل، نیاز و معضلات اجتماعی، علمی و آموزشی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی است و با مباحث نظری، معرفتی و فلسفی و نظریه­پردازی در حوزه دانشهای بنیادین، مرزی مشخص دارد. البته مرکز هم اندیشی در قالب دیگری از فعالیت­های خود به مباحث نقد و نظریه­پردازی نیز می­پردازد که برگزاری کرسیهای سه­گانه (نقد، مناظره علمی و نظریه­پردازی)

 

ماده (۲): اهداف:

 

۱- زمینه‌سازی برای فعال‌تر شدن ظرفیت‌های دینی، فرهنگی و... اساتید در سطح دانشگاه‌ها و کشور

 

۲- گسترش فرهنگ هم اندیشی، مطالعه و پژوهش جمعی ­ـ مشارکتی و ارتباطات علمی­ ـ فرهنگی اساتید

 

۳- گسترش ارتباطات علمی ـ کارشناسی بدنه علمی کشور با مدیریت کلان کشور

 

۴- شناسایی افراد توانمند، ایده‌ها و نظریات قابل طرح در کرسی‌های سه‌گانه و مقدمه‌سازی برای برگزاری کرسی‌ها

 

ماده (۳): سیاست‌ها:

 

۱- در جریان جلسات هم اندیشی باید تمامی ملزومات حقوقی، قانونی و معنوی آزاداندیشی رعایت گردد و استادان بدون ممانعت و دغدغه خاطر به طرح نظرات خود بپردازند.

 

۲- در جریان جلسات هم اندیشی، رعایت اخلاق، متد علمی و پرهیز از مناقشات غیراخلاقی و غیرعلمی لازم است.

 

۳- مرکز هم اندیشی و دفاتر هم اندیشی خود نظریه‌پرداز نیستند بلکه وظیفه دارند با ایجاد فضایی دوسویه زمینه طرح و بحث نظرات و ایده‌های اساتید را مهیا بنمایند.

 

۴- موضوعات هم اندیشی دانشگاه‌ها باید به تصویب مرکز هم اندیشی برسد.

 

ماده(۴ ): گونه ­شناسی نشستهای هم اندیشی

 

نشستها به تناسب موضوع نشست و ظرفیت­ها و ویژگی­های هر دانشگاه و اساتید آن می تواند در یکی از سطوح و قالب­های ذیل برگزار شود:

 

الف) نشست هم اندیشی اساتید دانشگاه

 

ب) نشست هم اندیشی اساتید دانشگاههای استان

 

ج) نشست هم اندیشی اساتید دانشگاههای منطقه

 

د)نشست هم اندیشی اساتید دانشگاههای کشور

 

ه) نشست هم اندیشی اساتید دانشگاههای جهان اسلام

 

ماده( ۵) : شرایط اعضای نشست­ها

 

اعضای شرکت کننده در نشست­های هم اندیشی عبارتند از:

 

۵-۱) کلیه اساتید دانشگاه/ استان/ منطقه محل برگزاری نشست که برای شرکت در نشست اعلام آمادگی و ثبت نام نموده یا دعوتنامه نشست برای آنها ارسال شده است.

 

۵-۲) یک یا دو نفر از صاحبنظران در حوزه موضوع نشست، با تأیید مرکز هم اندیشی

 

۵-۳) مسئولان اجرائی، علمی، نظارتی و یا قضائی مرتبط با موضوع نشست در سطح متناسب با سطح نشست (شهر/ استان/ کشور)

 

۵-۴) رئیس دفتر نهاد یا رئیس شورای استانی نهاد به عنوان رئیس نشست هم اندیشی

 

۵- ۵) دبیر هم اندیشی دانشگاه/ استان، به عنوان مجری و دبیر نشست

 

ماده (۶): فرآیند برگزاری نشست­ها

 

۶-۱) پیشنهاد موضوع نشست از میان موضوعات اعلام شده از سوی مرکز هم اندیشی(نظام­نامه) یا پیشنهادات مستقیم دبیران هم اندیشی و در صورت نیاز نظرخواهی از مدعوین نشست.

 

۶-۲) بررسی و اعلام نظر مرکز هم اندیشی در خصوص پیشنهادات ارائه شده

 

۶-۳) فراخوان نشست در سطح دانشگاه/ استان/ منطقه یا کشور از سوی برگزار کننده نشست و تعیین حداقل یک ماه برای مطالعه، پژوهش و ثبت نام اساتید جهت شرکت در نشست

 

۶-۴) ارسال دعوت نامه برای اعضای نشست و انجام تبلیغات رسانه ای مطلوب در سطح دانشگاه/ استان/ کشور/ در خصوص نشست.

 

۶-۵) تشکیل جلسه هم اندیشی با حضور شرکت کنندگان.

 

۶-۶ ) ارسال فایل صوتی یا تصویری نشست یا نشستهای برگزار شده به همراه فایل متن آن پس از پیاده سازی و ویرایش به مرکز هم اندیشی

 

تذکر:‌ پیاده­سازی، ویرایش و ارسال فایل متن نشست­ها به عنوان فعالیتی برای امتیاز مثبت برای دفاتر هم اندیشی محسوب می­شود و چنانچه انجام این کار در دفاتر مقدور نباشد مرکز هم اندیشی در صورت نیاز در این خصوص اقدام خواهد کرد.

 

۶-۷) تکرار مراحل بندهای ۶-۱ تا ۶-۵ برای نشست استانی یا کشوری در صورت نیاز

 

۶-۸) برگزاری میزگرد تلویزیونی با حضور اساتید برگزیده نشست­ها جهت پخش از سیمای استانی

 

۶-۹) ویرایش و چکیده نگاری، ویراستاری علمی و انتشار مطالب نشست­های نمونه در قالب ویژه­نامه فصل­نامه، سایت مرکز هم اندیشی­، روزنامه­ها یا مجلات تخصصی و علمی ترویجی کشور یا تهیه بولتن­های کاربردی حاوی پیشنهادات و ایده­های اساتید به دستگاههای اجرائی و یا تصمیم­گیری کشور.

 

۶-۱۰) برگزاری میزگرد تلویزیونی با حضور اساتید برگزیده نشست­ها با هماهنگی صدا و سیما

 

 

۶-۱۱) ارسال محصولات بدست آمده در بندهای۶-۶ تا۶-۹ به دفاتر هم اندیشی سراسر کشور جهت استفاده و الگوسازی برای نشست­های بعد با موضوعات مشابه یا متفاوت.

 

فهرست ‌موضوعات پیشنهادی برای نشستهای هم اندیشی

 

موضوعات نشستهای هم اندیشی به تناسب نوع دانشگاه و تخصص اساتید آن دانشگاه در دو گروه عمومی و تخصصی ارایه می گردد.

 

گروه اول؛ موضوعاتی هستند که در همه دانشگاهها و با شرکت استادان با تخصص­های علمی (پزشکی، فنی مهندسی، علوم انسانی و ...) مختلف، قابل ارائه و مباحثه بوده و می­توان محصول علمی و راهکار عملیاتی از نشستهای مربوط به آن بدست آورد.

 

گروه دوم؛ یعنی موضوعات تخصصی با توجه به نوع تخصص اعضای شرکت کننده در نشست تعیین می­گردند مثلاً برای دانشگاههای علوم پزشکی موضوعاتی همچون « شبیه سازی انسان » و... و برای دانشگاهی که همه رشته­های تحصیلی و اساتید شاغل به فعالیت علمی و آموزش در آن، در حوزه فنی و مهندسی است موضوعاتی « چون راهکارهای تعامل بهتر و مؤثرتر دانشگاه و صنعت » ارائه خواهد شد.

 

تذکر:‌ واضح است که موضوعات مذکور در این نظام­نامه نمونه­ای از موضوعاتی هستند که امروزه بیشتر در مجامع علمی مورد سؤال بوده و ارائه پاسخ­های مناسب برای آنها ضرورت بیشتری دارد. بنابراین چنانچه موضوعات دیگری غیر از آنچه در این نظام­نامه ذکر شده به نظر برسد و مسأله امروز کشور و جامعه دانشگاهی باشد، می­تواند به این سؤالات و موضوعات اضافه شود.

 

موضوعات عمومی

 

الف) موضوعات دینی، فرهنگی­ ـ تربیتی

 

- راهکارهای دینی­سازی فضای فکری و فرهنگی دانشگاهها

 

- راهکارهای تعمیق معرفت دینی در میان دانشگاهیان

 

- فرهنگ دینی و فرهنگ مدرن برخوردها و چالش­ها

 

- مؤلفه­های فرهنگ و هویت دینی دانشگاه و دانشگاهیان

 

- فرهنگ­سازی و جریان­سازی فرهنگ دینی در دانشگاه

 

- مهندسی فرهنگی، فرآیند عملکردها در بوته نقد

 

- حجاب و پوشش اسلامی در دانشگاه

 

- حقوق و آداب تعاملات اساتید و دانشجویان

 

- نقش تربیتی اساتید دانشگاه

 

- بررسی مشکلات و آسیب­های روحی و روانی دانشجویان

 

- نظام جامع تربیتی در دانشگاهها

 

- اضطراب و افسردگی دانشجویان/ راهکارها و نقش اساتید

 

- راهکارهای سالم­سازی فضای دانشگاهها از مواد مخدر، قرصهای روان­گردان

 

- چگونگی مواجه با جریانهای فکری معاند و ناسالم (وهابیت، عرفان­های کاذب و...)

 

- دانشگاه و تهاجم فرهنگی غرب

 

- بررسی فضای فرهنگی خوابگاهها

 

- نقش و راهکارهای اساتید در بهینه­سازی فضای فر هنگی و دینی خوابگاهها

 

- ورزش، نشاط و تندرستی در میان دانشگاهیان

 

- بررسی و نقد اقدامات صورت گرفته در راستای وحدت حوزه و دانشگاه

 

- چشم انداز آینده و ظرفیت­های همکاری حوزه و دانشگاه

 

- راهکارها و برنامه­های عملیاتی برای وحدت حوزه و دانشگاه

 

- وحدت حوزه و دانشگاه، وحدت علم و دین و نفی سکولاریسم در جهان اسلام

 

ب) موضوعات سیاسی، اجتماعی

 

۱­ـ­ب) انقلاب اسلامی

 

- سلسله جلسات خاطرات دوران مبارزات قبل از انقلاب

 

- بررسی تحلیلی وقایع قبل و بعد از انقلاب

 

- آسیب­شناسی انقلاب اسلامی

 

- تأثیرات انقلاب اسلامی بر فضای فکری، فرهنگی و علمی دانشگاهها

 

- نقش و جایگاه اساتید دانشگاه در آینده انقلاب اسلامی

 

- انقلاب اسلامی و روح اسلام خواهی در جهان

 

- انقلاب اسلامی و نهضت جهانی مبارزه علیه قدرت­طلبی نظام­های استکباری

 

۲­ـ­ب) جنبش دانشجوئی

 

- بررسی فراز و فرود جنبش دانشجوئی ایران

 

- تأملی در حد ومرز و نحوه فعالیتهای سیاسی دانشجویان

 

- نقش و جایگاه اساتید در هدایت و راهبری جریانهای دانشجوئی

 

- جنبش دانشجوئی: آفت­ها ،آسیب­ها

 

۳­ـ­ب) مشارکت سیاسی اساتید و فضای سیاسی دانشگاه

 

- امکان و نحوه مشارکت سیاسی دانشگاهیان

 

- پیامد ها و آسیب­های سیاست­زدگی فضای دانشگاه

 

- تشکل­های سیاسی اساتید، فرصت­ها و ظرفیت­ها

 

- نقش و جایگاه دانشگاهیان در تحولات سیاسی ایران معاصر

 

- دانشگاه، انتخابات، احزاب و جریانهای سیاسی

 

- نقش استادان دانشگاه در مدیریت کلان کشور

 

۴­ـ­ب) حقوق زن و فمینیسم

 

- شأن اجتماعی و سیاسی زن در دیدگاه امام خمینی(ره)

 

- حقوق مدنی­ ـ سیاسی و جایگاه ارزشی زن در اسلام

 

- الگوهای مشارکت سیاسی­ ـ اجتماعی زنان

 

- حجاب و پوشش اسلامی دردانشگاه

 

- اختلاط زن و مرد/ روابط دختر و پسر

 

- جریان‌‌شناسی نهضت زنان در غرب/ گذری انتقادی به رویکردهای مختلف فمینیسم

 

- مشکلات و نیازهای دانشجویان دختر دانشگاهها

 

ج) موضوعات علمی، آموزشی وپژوهشی

 

۱­ـ­ج) مفهوم و ماهیت جنبش تولید علم

 

- پیش‌فرض‌ها، برنامه‌ها و هزینه‌های جنبش نرم‌افزاری

 

- جریان‌های فکری و جنبش نرم‌افزاری

 

- جنبش نرم‌افزاری و تمدن‌سازی (تمدن پیشروی اسلامی ایرانی)

 

- حاملان، عاملان و مخاطبان جنبش نرم‌افزاری

 

- فرآیند تولید علم (از فرهنگ تا فلسفه و از فلسفه تا علم اسلامی)

 

۲­ـ­ج) تمهیدات ضروری برای تولید علم

 

- سطوح جنبش نرم‌افزاری (نخبگان، دانشجویان، عامه)

 

- خواستگاه جنبش نرم‌افزاری، حوزه یا دانشگاه؟

 

- جنبش نرم‌افزاری نقاط آغازین، افق‌ها، هدف‌ها، عرصه‌ها

 

- تحجر، وادادگی و جنبش نرم‌افزاری

 

- نهضت تولید علم: آفات، آسیب‌ها، راهکارها و موانع

 

- نقش رسانه‌ها در جنبش نرم‌افزاری: بسترسازی، هدایت عمومی (کنترل توده‌ای)

 

- نسبت دانشجویان با تولید علم

 

- تجربه‌های غرب در شرق/ امکان و نحوه الگوبرداری از غرب درتوسعه علمی

 

- نیاز علوم بشری به ساماندهی دینی/ علم در گستره دین

 

- نهضت تولید علم و حکومت جهانی حضرت مهدی(عج)

 

- مقایسه تطبیقی آثار و نتایج علوم جدید و علوم اسلامی (علم سنتی، علم مدرن)

 

- بومی‌سازی علم نوین یا اسلامیزه کردن علوم مدرن

 

- نقد علمی و جنبش نرم‌افزاری

 

- نقش آزاداندیشی در عرصه تولید علم و نظریه‌پردازی

 

- تأثیر اخلاق، آزادی و امنیت در تحقق جنبش نرم‌افزاری

 

- جنبش نرم‌افزاری و وحدت حوزه و دانشگاه

 

- جنبش نرم‌افزاری و کارآمدی نظام اسلامی

 

۳­ـ­ج) وضعیت تولید علم در ایران

 

- بررسی نظام آموزشی و متدولوژی تولید علم در کشور

 

- آسیب­شناسی فرهنگ پژوهش و مطالعه درایران

 

- راهکارهای اصلاح نظام تربیتی ـ ارتقای نظام آموزشی

 

- ضررورت تأسیس و توسعه علوم بین رشته‌ای در جنبش نرم‌افزاری

 

- نظریه­پردازی و فرآیند آن در بوته نقد

 

۴ـ­ج) علم در مغناطیس قدرت:

 

- پیامد‌های دولتی کردن پروسه تولید علم

 

- تولید علم، سیاسی یا واقعی؟

 

- حد و مرزهای حضور دولت و ارگان‌های دولتی در پروسه تولید علم

 

- گروه‌ها و جناح‌های سیاسی و جنبش‌ نرم‌افزاری

 

- نقش تک‌ستاره‌ها در جنبش‌ نرم‌افزاری (بررسی تأثیرات نخبه‌گرایی در نهضت تولید علم)

 

- مهاجرت نخبگان (فراز مغزها) و جنبش نرم‌افزاری

 

موضوعات تخصصی

 

الف) رشته های پزشکی

 

- تأثیرات حاشیه‌ای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی سیاست‌گزاری‌های حوزه سلامت/ تبلیغات متناقض و بیماری ایدز

 

- خودکفایی در تولید و مدیریت مصرف دارو

 

- الگوی تغذیه مناسب در جامعه ـ اولویت‌های سیاست­گزاری برای سلامت جامعه

 

- فراگیری بیمه‌های درمانی و یکسان­سازی و ساماندهی نظام بیمه درمانی

 

- ساماندهی و کاربردی­سازی پایان‌نامه‌های رشته­های علوم پزشکی

 

- بررسی نحوه ارتقای بهداشت دهان و دندان در جامعه

 

- راهکارهای ارتقای شاخص‌های سلامت روان در اجتماع

 

- سلامت روانی در عصر مدرنیته

 

- بهداشت روانی در خانواده

 

- فرهنگ­سازی مراجعات صحیح درمانی به بیمارستانهای خصوصی و دولتی

 

- طراحی مدل اسلامی ­ـ ایرانی برای بیمارستان‌ها

 

- ضرورت و چگونگی کار فرهنگی در بیمارستان‌­ها

 

- تأثیرات سیاست‌گزاری‌های نادرست در تنظیم جمعیت/ بررسی و نقد سیاست­های گذشته

 

- راهکارهای بهره‌گیری از ظرفیت‌های توریسم درمانی/ معرفی توانمندی‌های بیمارستان‌ها

 

- اقتصاد سلامت/ مدیریت هزینه‌های سلامت در خانواده و اجتماع

 

- تقویت باورهای اعتقادی از طریق مباحث علوم پزشکی (شفایافتگان)/ ارسال بسته‌های فرهنگی، پزشکی

 

- راهکارهای بهره‌گیری از فضای مجازی در علوم و خدمات پزشکی

 

- ارتباط سلامت با روش زندگی

 

- اخلاق پزشکی

 

- ارتباط متقابل حوزه‌های علمیه و دانشگاههای علوم پزشکی

 

ب) رشته ­های فنی مهندسی

 

- راهکارهای بهینه­سازی فنآوری در صنایع کشور

 

- راهکارهای تعامل بهتر و مؤثرتر دانشگاه و صنعت/ بانک نیاز‌های صنعت و طرح‌های دانشگاه

 

- ظرفیت و اثرات دوره‌های کارآموزی دانشجویان فنی مهندسی در مراکز صنعتی

 

- راهکارهای بهینه­سازی مصرف انرژی در کشور

 

- راهکارهای بهره‌مندی حداکثری پژوهشگران از امکانات و ظرفیت‌های تحقیقاتی و پژوهشی کشور

 

- ارتباطات پژوهشگران دانشگاهها و مراکز علمی مختلف با یکدیگر

 

- طراحی الگوهای متنوع معماری ایرانی اسلامی برای بافت اداری مسکونی شهرها و روستاها

 

- موانع و مشکلات شبکه حمل و نقل عمومی کشور

 

- مشکلات بخش مسکن/ ساماندهی بازار مصالح ساختمانی

 

- نقش دانشگاه و استادان در توسعه صنعتی کشور

 

الگوی نشست­های موفق

 

با آنکه نفس برگزاری نشست­های هم اندیشی گامی مثبت و رو به جلو محسوب می­شود اما برگزاری بهتر، مفیدتر نشست­ها و کیفیت محتوا و خروجی این جلسات، ارزش این نشست­ها را چند برابر می­کند و در تثبیت جایگاه و نهادینه شدن فرهنگ هم اندیشی، هم در میان مسئولان کشوری و دانشگاهی و هم در میان اساتید تأثیر ویژه­ای دارد.

 

از این رو مرکز هم اندیشی یکی از رویکردهای اصلی خود در دور جدید فعالیت­ها را معیارمندسازی نشست­های هم اندیشی قرار داده و تلاش دارد ضمن ارتقای کیفی نشست­ها از تلاش­های دبیران موفق و پرتلاش که محصولات بهتری از نشست­ها ارائه می­دهند به طرق مختلف تقدیر نموده و به موازات آن نسبت به اصلاح نارسایی­ها و ضعف­های دفاتر یا دبیرانی که در برگزاری مطلوب و با کیفیت نشست­ها از استاندارد لازم برخوردار نیستند اقدام نماید.

 

شاخص­های کمی و کیفی:

 

۱. تعداد جلسات:‌ تعداد نشست­های هم اندیشی باتوجه به شرایط و سطح علمی، میزان همکاری و استقبال اساتید و مسئولان و ... متغیر است با اینحال در نظر گرفتن حداقلی برای این جلسات (یعنی ۲ جلسه در هر نیمسال تحصیلی) منطقی به نظر می­رسد.

 

تذکر:‌ بی­تردید برگزاری جلسات بیشتر با حفظ کیفیت لازم امتیاز مثبت خواهد داشت.

 

۲. تعداد اساتید شرکت کننده: بنابر دلایل ذکر شده تعداد شرکت­کنندگان هم باید از یک میزان مطلوب و معقولی برخودار باشد

 

 

 

۳. موضوع نشست: انتخاب موضوع مناسب، کاربردی و به روز از اولویت­های مرکز بوده و از آن دانشگاه مورد توجه می­باشد.

 

۴. حضور کارشناسان: استفاده از حضور صاحبنظران مدعو خارج از دانشگاه و متخصص در موضوع مورد بحث در هر دانشگاه می­تواند بر کیفیت و غنای مباحث نشست­ها بیفزاید.

 

تذکر: استفاده از این صاحبنظران نباید به گونه­ای باشد که فضای اظهارنظر و تحرک را از اساتید شرکت کننده در جلسه سلب کند و به عبارتی نبایستی نشست به جلسه سخنرانی و پرسش و پاسخ تبدیل شود بلکه با تدبیر و برنامه­ریزی دبیر هم اندیشی، استاد یا اساتید مدعو خارج از دانشگاه باید همانند سایر شرکت­کنندگان و البته در جایگاه کارشناس و مشاور در جلسه شرکت و ایفای نقش نمایند.